Bazen iki dakikalık bir sessizlik, uzun konuşmalardan daha fazla şey anlatabiliyor

muhatap / POLATLI

10 Kasım sabahı Cumhuriyet Meydanı’nda insanlar yavaş yavaş yerlerini aldı.

Öğrenciler geldi.

Kurum temsilcileri geldi.

Vatandaşlar meydanda toplandı.

Saat 09.00’da Atatürk Anıtı’na çelenkler sunuldu.

Beş dakika sonra ise meydanın sesi değişti.

Saatler 09.05’i gösterdiğinde sirenler çaldı.

İnsanlar oldukları yerde durdu.

İki dakika boyunca Cumhuriyet Meydanı’nda gündelik hayatın yerini sessizlik aldı.

Bazen sessizlik de bir şey anlatır

Polatlı Kaymakamı Atilla Kantay, Topçu ve Füze Okul Komutanı Tuğgeneral Ömer Şahin Selvi, Belediye Başkanı Mürsel Yıldızkaya, Cumhuriyet Başsavcısı Celal Sarıdere, kurum temsilcileri, öğrenciler ve vatandaşlar aynı meydandaydı.

Saygı duruşunun ardından İstiklal Marşı okundu.

Türk bayrağı göndere çekildi ve ardından yarıya indirildi.

Her 10 Kasım’da tekrar edilen bu törenin adımları tanıdık.

Ama aynı hareketler her kuşakta başka insanlar tarafından yeniden yapılıyor.

Bir çocuk ilk kez siren sesini duyuyor.

Bir öğrenci ilk kez tören sırasında bayrağın neden yarıya indirildiğini öğreniyor.

Bir yetişkin ise belki çocukluğundaki başka bir 10 Kasım’ı hatırlıyor.

Böylece anma, yalnızca geçmişe dönük bir tören olmaktan çıkıp kuşaktan kuşağa geçen bir hafızaya dönüşüyor.

Meşaleler yakıldı

Cumhuriyet Meydanı’ndaki program, Kaymakam Atilla Kantay, Tuğgeneral Ömer Şahin Selvi, Belediye Başkanı Mürsel Yıldızkaya ve öğrencilerin meşaleleri yakmasıyla devam etti.

O an meydandaki görüntü de değişti.

Bir tarafta Atatürk Anıtı.

Bir tarafta yarıya indirilmiş bayrak.

Bir tarafta meşale taşıyan öğrenciler.

Atatürk’ü anmak, burada yalnızca 87 yıl önce yaşanan bir kaybı hatırlamak değil; onun bıraktığı düşünceyi ve Cumhuriyet fikrini yeni kuşaklarla yeniden buluşturmak anlamına da geliyor.

Meydandan sahneye

Cumhuriyet Meydanı’ndaki törenin ardından anma programı 13 Eylül Kültür Merkezi’nde devam etti.

Şehit Can Çalışkan Mesleki ve Teknik Anadolu Lisesi öğrencilerinin hazırladığı programda günün anlamına ilişkin konuşmalar yapıldı.

Oratoryo ve tiyatro gösterileri sahnelendi.

Ardından hazırlanan resim sergisi gezildi.

Böylece sabah meydanda başlayan anma, öğrencilerin sesi, oyunu ve çizgileriyle başka bir biçim aldı.

Belki anmanın en kıymetli taraflarından biri de burada.

Bir insanı yalnızca adıyla hatırlamak değil;

onun bıraktığı mirasın yeni kuşakların içinde nasıl karşılık bulduğunu görmek.

Saat 09.05 geçti.

Sirenler sustu.

Meydandaki hayat yeniden başladı.

Ama bazen iki dakikalık bir sessizlik, uzun konuşmalardan daha fazla şey anlatabiliyor.

Polatlı, 10 Kasım sabahı bir kez daha aynı hatıranın önünde durdu.