Her ekim biraz masraf, biraz emek, biraz da gelecek umudu

muhatap 

Ekim ayı Polatlı’da yalnızca takvimin değiştiği zaman değil.

Toprağın yeniden açıldığı, traktörlerin tarlaya çıktığı, tohumun yeniden karanlığa bırakıldığı dönem.

Çiftçi için ekim, bir iş başlangıcı kadar bir karar anı.

Çünkü toprağa atılan her tohumun öncesinde hesap var.

Mazot.

Gübre.

Tohum.

İşçilik.

Makine.

Yağmurun gelip gelmeyeceği.

Ürünün birkaç ay sonra hangi fiyattan satılacağı.

Hiçbiri tam olarak belli değil.

Ama tarla yine sürülüyor.

Tohum yine toprağa bırakılıyor.

Çiftçi toprağa yalnızca tohum atmıyor

Uzaktan bakıldığında ekim, makinenin tarlada birkaç tur atmasından ibaret görünebilir.

Oysa çiftçi o sırada aylar sonrasını düşünüyor.

Yağmur zamanında yağacak mı?

Kış nasıl geçecek?

İlkbaharda ürün nasıl kalkacak?

Girdi maliyetleri daha da artacak mı?

Hasat geldiğinde emeğinin karşılığını bulabilecek mi?

Bu soruların hiçbirinin cevabı bugün kesin değil.

Ama çiftçi tohumu yine ekiyor.

Belki tarımın en güçlü taraflarından biri de burada.

Sonucunu tam olarak bilmeden geleceğe emek vermek.

Polatlı için sıradan bir mevsim değil

Polatlı’nın geniş tarım arazileri yalnızca ilçenin geçim kaynağı değil.

Bu topraklarda yetişen buğday ve diğer tahıllar, çok daha geniş bir üretim zincirinin başlangıcını oluşturuyor.

Tarlada başlayan süreç;

değirmene,

fabrikaya,

fırına,

pazara

ve sonunda sofraya kadar uzanıyor.

Bu nedenle bir çiftçinin bugün tarlasına attığı tohum, aylar sonra hiç tanımadığı insanların sofrasına ulaşabiliyor.

Belki de tarımda “muhatap” dediğimiz şey tam burada belirginleşiyor.

Çiftçi yalnızca kendi tarlası için üretmiyor.

Kendisinden çok uzakta yaşayan insanların hayatına da dokunuyor.

Toprak unutmaz

Çiftçilikte bir yıl diğerine benzemez.

Bir yıl yağmur iyi gider.

Bir başka yıl kuraklık zorlar.

Bazen ürün güçlü çıkar ama fiyat üzebilir.

Bazen fiyat iyidir ama tarladan beklenen ürün alınamaz.

Çiftçi bütün bunları bilir.

Yine de yeni sezon geldiğinde traktörünü hazırlar.

Toprağı işler.

Tohumu seçer.

Ve bir kez daha başlar.

Çünkü çiftçilik biraz da yeniden başlayabilme mesleği.

Geçen yılın kırgınlığını, bu yılın toprağına olduğu gibi taşımamak gerekiyor.

Her ekim yeni bir ihtimal.

Bir tohumun içinde beklenti var

Tohum toprağa düştüğünde görünmez olur.

Üzeri kapanır.

Bir süre hiçbir şey olmazmış gibi görünür.

Ama çiftçi bekler.

Çünkü bilir ki toprağın altında başlayan şey, birkaç ay sonra bütün ovanın rengini değiştirebilir.

Bugün Polatlı’da tarlaya çıkan insanların yaptığı da biraz bu.

Giderlerin ağırlığına rağmen yeniden ekmek.

Belirsizliğe rağmen yeniden denemek.

Aylar sonrasına bugünden emek bırakmak.

Bu yüzden yeni ekim dönemine yalnızca “üretim sezonu başladı” diye bakmak eksik kalır.

Aslında yeniden bir umut toprağa bırakılıyor.

Şimdi sıra biraz toprakta.

Biraz yağmurda.

Biraz zamanda.

Ve her zamanki gibi çiftçinin sabrında.

Polatlı’da toprağıyla yeniden buluşan bütün üreticilerin emeğinin karşılığını bulduğu, ürünün bereketli olduğu bir yıl olsun.

Toprağa bırakılan umut, sofraya bereket olarak dönsün.